Wielka odaliska ewentualnie Odaliska (fr. La Grande Odalisque, Odalisque) – wizja olejny Jean-Auguste-Dominique'a Ingres'a spośród 1814, do wnętrza tym momencie konserwowany do wnętrza Luwrze. Najlepsze
zakładanie ogrodów gdańsk. Zobacz sam! Bezpośrednio po wystawieniu, utwór zostało przenikliwie skrytykowane wewnątrz selekcja tematu (postacią przedstawioną na obrazie jest płeć nadobna spośród haremu) natomiast wewnątrz wydłużone, nierealistyczne proporcje jej ciała. Współcześni Ingres'owi twórcy uznali wszelako jego utwór wewnątrz słowo zerwania spośród klasycyzmem na sprawa romantyzmu a fascynacji Bliskim Wschodem.Obraz powstał na zlecenie Karoliny Murat, siostry Napoleona Bonapartego a królowej Neapolu. Tworząc osoba leżącej, zwracającej się pod adresem widzowi odaliski, Ingres inspirował się postaciami spośród leżących aktów Giorgiona (Śpiąca Wenus) a Tycjana (Wenus spośród Urbino). Z kolei prawdopodobną inspiracją na sprawa namalowania kobiety do wnętrza pozycji odwróconej, zwracającej pod adresem widzowi wyłącznie twarz, był pochodzący spośród 1809 Portret kokota Récamier Davida. Wreszcie specjalnie zaburzone proporcje ciała (mała głowa, rozwlekły lędźwiowy zakres kręgosłupa) zdradzają oddziaływanie malarstwa manierystycznego
Wielka odaliska stanowi wspólnota klasycystycznej formy spośród tematyką bliską romantyzmowi, także jakże do wnętrza przypadku późniejszych obrazów Ingres'a o tematyce orientalnej (jak Łaźnia turecka). Przedstawiona na obrazie ciemnowłosa płeć nadobna spośród haremu leży na pościeli szerokiego, ozdobnego łoża spośród ciemnoniebieską kotarą. Jest naga, posiada wyłącznie ozdobne okrycie głowy a biżuterię na prawej ręce. W tej samej ręce trzyma porzucony do wnętrza stopa gama spośród pawich piór. Postać leży na lewym boku, zakładając jedną nogę na drugą. Twarzą zwraca się do wnętrza kierunku widza.Analizy anatomiczne Wielkiej odaliski wykazały, iż osoba przedstawiona na obrazie posiada co do wnętrza żadnym razie dwoje ewentualnie trzy kręgi więcej, aniżeli powinna. W momencie wystawienia obrazu krytycy uznali ów wydarzenie wewnątrz argument niedostatecznej znajomości anatomii człowieka wewnątrz pomocą malarza. Dokładna rozkład dzieła pozwoliła acz stwierdzić, iż dysproporcje ciała modelki zostały wewnątrz pomocą Ingres'a wprowadzone celowo. Kobieta przedstawiona na obrazie ułożona jest do wnętrza niemożliwej aż do dokładnego powtórzenia do wnętrza rzeczywistości pozycji (zbyt duża krzywizna kręgosłupa a nieprawidłowość miednicy). Również jej lewe ramię, na którym się wspiera, jest krótsze od momentu prawego. Z uwagi na tematykę dzieła, celowe wydłużenie miednicy kobiety być może stąd radzić jej rolę na dworze sułtana, jaka ograniczała się aż do spełniania jego potrzeb seksualnych. Wyeksponowanie zmysłowości namalowanej kobiety pozostaje do wnętrza kontraście ze spokojnym, całkiem obojętnym wyrazem jej oczu, co być może wypowiadać odwrotność wśród jej ciałem natomiast psychiką.Obraz został po trafienie dziewiczy prezentowany do wnętrza 1814, natomiast do wnętrza 1819 pojawił się na Salonie. Zebrał stanowczość negatywne opinie krytyków sztuki, którzy uznali utwór wewnątrz słowo buntu w przeciwieństwie przyjętym kanonom malarskim. Skrytykowana została podobnie jak tematyka, jakże a krój dzieła, szczególnie nierealistyczne proporcje ciała postaci. Obraz traktowany był wewnątrz utwór nieudane aż aż do końca lat 20. XIX wieku.
Further reading